تبلیغات 
سوزن دوزی : سیستان و بلوچستان ؛ خاستگاه یكی از ظریفترین هنرهای دستی ایران بوده و سوزن دوزی آن شهره خاص و عام است . آن چه ساكنان این منطقه از دیرباز تاكنون در برابر سایر هم وطنان خود و نیز ساكنان دیگر نقاط جهان آفریده اند ؛ تلفیقی صمیمانه از صبر و هنر زنان و دختران هنرمندی است كه در شکل سوزن دوزی هایی ظریف و جذاب متجلی شده است . سوزن دوزی در واقع سند هویت و موجودیت زن بلوچ است. صنایع دستی این منطقه به ویژه سوزن دوزی پدیده ای زیبا ، تحسین برانگیز و استثنایی است كه آن را فقط می توان نور چشم زنان بلوچ نامید . موسیقی خوش نوای این منطقه نیز از دیگر جاذبه های فرهنگی استان سیستان و بلوچستان است که در زمره پرطرف دارترین موسیقی های محلی ایران است .
انواع محصولات سوزندوزی عبارتند از : رومیزی ، سجاده ، كوسن ، روتختی ، جانماز ، سفره عقد ، پرده ، آباژور ، اشارپ ، پشتی و ... . از جمله عمدهترین مراكز سوزندوزی استان نیز میتوان به اسپكه ، بمپور ، نكوچ در ایرانشهر ، پیپ ، مته سنگ ، چانف در نیكشهر ، روستاهای ایرندگان و مارندگان در خاش ، جالق ، سوران ، گُشت ، كلهگان در سراوان و همچنین در شهرستان زاهدان اشاره نمود .
خامهدوزی سیستان (خامكدوزی) : این نوع سوزندوزی ، خاص منطقه سیستان است كه نقوش آن توسط نخ ابریشمی یا پنبهای كه معمولاً به رنگ سفید است بر روی پارچه پنبهای یا كتانی دوخته میشود . نقوش با توجه به نوع دوختشان حالت برجستهای بر روی پارچه دارند كه این حالت موجب زیبایی پارچه میگردد . كاربرد خامهدوزی بر روی لباس ، جانماز ، رومیزی ، كوسن و عرقچین میباشد .
سكهدوزی : در گذشتهای نه چندان دور هنر سكهدوزی در خانواده بلوچ نقش صندوق پسانداز را داشته است . به این صورت كه زنان هنرمند بلوچ در مواقع گشادهدستی و رفاه ، مازاد درآمد خانواده را تبدیل به سكه كرده و از آن در سكهدوزی استفاده مینمودند و در مواقعی كه خانواده دچار تنگدستی میشده از سكههای پسانداز شده ، كمك میگرفتند . امروزه این هنر ، به عنوان تزئین رویه رختخواب پیچ و تزئینات دیواركوب تولید و به بازار عرضه میشود .
سفال : سفالگری هنر و صنعت ظریف و حساسی است كه از شرق سرچشمه میگیرد و آمیزهای از دقت نظر و تیزبینی و زیبایی پرستی شرقی است . سفالگری را میتوان نخستین هنر سنتی نام برد كه از نیاكان و ادوار گذشته به ارث رسیده است با توجه به ظروف سفالین كشف شده در نواحی دهانه غلامان و روستای دامن میتوان قدمت سفال را در این منطقه دو هزار سال قبل از میلاد رقم زد . زنان بلوچ با استفاده از خاك رس اطراف محل سكونتشان به ساخت ظروف میپردازند و برای زیبایی آن نقوشی را كه سینه به سینه از مادر به فرزند رسیده مزین میكنند . پس از پخت ظروف سفالین به دلیل نوع خاك بكار رفته در ساختشان بعد از پخت به رنگ قرمز در میآیند كه خصوصیات فوق این نوع سفال را از سایر سفالهای مناطق دیگر ایران متمایز كرده است . ساخت سفال در حال حاضر در مناطق كلپورگان سراوان و روستای كوهك ، سرباز ، بصورت فعال و در مناطق هولنچكان ، گلك ، شاهی گور به صورت نیمه فعال است . از محصولات تولید شده توسط زنان بلوچ میتوان به كوزه ، چلیم ، بشقاب ، كاسه ، قندان ، سینی ، گلدان ، قوری ، اسپند دودكن ، خمیردان ، سرخمیردان و ... اشاره کرد .
برچسب ها: كوزه، چلیم، بشقاب، كاسه، قندان، سینی، گلدان، قوری، اسپند دودكن، خمیردان، سرخمیردان،