تبلیغات
شركت تعاونی صنایع دستی پوریا - معرفی رشته‌های صنایع دستی بومی استان سیستان و بلوچستان
 
شركت تعاونی صنایع دستی پوریا
می‌توانید برای سفارش این محصولات باشماره‌ ی زیر تماس بگیرید: تلفن :09159604302
درباره وبلاگ


اینجانب عظیم ناروئی مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره شركت تعاونی صنایع دستی پوریا ونیز مدیرعامل اتحادیه تعاونیهای صنایع دستی استان سیستان وبلوچستان هستم ومدت چهارده سال در زمینه صنایع دستی استان فعالیت می‌نمایم.تعاونی صنایع دستی پوریا با 14سال سابقه یکی از فعال ترین تعاونی های برتر استان سیستان و بلوچستان می باشد. و با عنایت و لطف خداوند توانسته است تعداد بیشماری از افراد بیکار در سطح استان را تحت پوشش قرار دهد. این تعاونی زیر نظر صنایع دستی و اداره تعاون فعالیت می کند و در نمایشگاههای بیشماری در سطح کشور شرکت نموده است.
نمونه ای از کارها و تولیدات این تعاونی عبارتند از:
سکه دوزی های متنوع ، گلیم ، حصیر ، سفال سرباز و کلپورگان ،
سوزن دوزی از قبیل :
تکه دوزیهای لباس های محلی ، شال ، نوار سوزن دوزی شده جهت مانتو ، کیف و کفش و ...
تولید انواع رومیزی ، رو تختی ، کوسن ، سجاده و جانماز ، آباژور و ...سوزن دوزی شده

فعالیتهای این شرکت شامل : آموزش و مشاوره و تولید و بازاریابی محصولات صنایع دستی و پشتیبانی و توزیع مواد اولیه محصولات فوق می باشد.
جهت اطلاعت بیشتر با شماره های ذیل تماس بگیرید.
تلفن : 09153493414

مدیر وبلاگ : عظیم ناروئی
نویسندگان

* معرفی رشته‌های صنایع دستی بومی استان سیستان و بلوچستان:

1. سوزن‌دوزی بلوچ: سوزن‌دوزی عبارتست از كارهای دست‌دوزی كه تنها با مدد دستان توانا و فكر خلاق هنرمندان بر عرصة پارچه جاودان می‌گردد، و آنچه برجای می‌ماند تنها حاصل ذوق، سلیقه، ابتكار و استعداد قابل تحسین هنرمندان این وادی است این هنر در بلوچستان پیشینه‌ای دراز دارد و می‌توان آن را عصارة درد و دلهای زنانه و بازتاب خاطرات تلخ و شیرین قومی در طول تاریخ برشمرد كه خود آمیزه‌ای ذهنی از آهنگ و ریتم حركت دستها گردیده است و منجر به پدید آمدن آثاری جاودان و جاودانه بر تار و پودی سرد و بی‌روح می‌گردد.

انواع محصولات سوزن‌دوزی عبارتند از: رومیزی، سجاده، كوسن، روتختی، جانماز، سفره عقد، پرده، آباژور، اشارپ، پشتی و ...

از جمله عمده‌ترین مراكز سوزن‌دوزی استان می‌توان به: اسپكه، بمپور، نكوچ در ایرانشهر، پیپ، مته سنگ، چانف در نیكشهر، روستاهای ایرندگان و مارندگان در خاش، جالق، سوران، گُشت، كله‌گان در سراوان و همچنین در شهرستان زاهدان اشاره نمود.

2. خامه‌دوزی سیستان (خامك‌دوزی): این نوع سوزن‌دوزی، خاص منطقه سیستان است كه نقوش آن توسط نخ ابریشمی یا پنبه‌ای كه معمولاً به رنگ سفید است بر روی پارچة پنبه‌ای یا كتانی دوخته می‌شود. نقوش با توجه به نوع دوختشان حالت برجسته‌ای بر روی پارچه دارند كه این حالت موجب زیبایی پارچه می‌گردد. كاربرد خامه‌دوزی بر روی لباس، جانماز، رومیزی، كوسن و عرقچین می‌باشد.

3. سكه‌دوزی: در گذشته‌ای نه چندان دور هنر سكه‌دوزی در خانواده بلوچ نقش صندوق پس‌انداز را داشته است به این صورت كه زنان هنرمند بلوچ در مواقع گشاده‌دستی و رفاه، مازاد درآمد خانواده را تبدیل به سكه كرده و از آن در سكه‌دوزی استفاده می‌نمودند و در مواقعی كه خانواده دچار تنگدستی می‌شده از سكه‌های پس‌انداز شده، كمك می‌گرفتند.  امروزه این هنر، به عنوان تزئین رویة تختخواب  پیچ و تزئینات دیواركوب تولید و به بازار عرضه می‌شود.

4. سفال: سفالگری هنر و صنعت ظریف و حساسی است كه از شرق سرچشمه می‌گیرد و آمیزه‌ای از دقت نظر و تیزبینی و زیبایی پرستی شرقی. سفالگری را می‌توان نخستین هنر سنتی نام برد كه از نیاكان و ادوار گذشته به ارث رسیده است با توجه به ظروف سفالین كشف شده در نواحی دهانه غلامان و روستای دامن می‌توان قدمت سفال را در این منطقه 2 هزار سال قبل از میلاد رقم زد.

زنان بلوچ با استفاده از خاك رس اطراف محل سكونتشان به ساخت ظروف می‌پردازند و برای زیبایی آن نقوشی را كه سینه به سینه از مادر به فرزند رسیده مزین می‌كنند پس از پخت ظروف سفالین به دلیل نوع خاك بكار رفته در ساختشان بعد از پخت به رنگ قرمز در می‌آیند كه خصوصیات فوق این نوع سفال را از سایر سفالهای مناطق دیگر ایران متمایز كرده است ساخت سفال در حال حاضر در مناطق كلپورگان سراوان و روستای كوهك، سرباز، بصورت فعال و در مناطق هولنچكان، گلك، شاهی گور به صورت نیمه‌فعال است. از محصولات تولید شده توسط زنان بلوچ می‌توان به كوزه، چلیم، بشقاب، كاسه، قندان، سینی، گلدان، قوری، اسپند دودكن، خمیردان، سرخمیردان و ... اشاره نمود.

5. حصیربافی: حصیربافی در منطقه سیستان با گویش خولك‌بافی و در منطقه بلوچستان بلا گویش تگرد تلفظ می‌شود. كه از نظر نوع مواد اولیه با هم تفاوت زیادی دارند. خولك‌بافی از ساقه‌های نی و تگرد از برگ درختان خرمای وحشی (داز) بافته می‌شود. محصولات تولیدی حصیربافی سیستان عبارتند از: پرده، سایه‌بان و مصارف دكوراتیو نیز دارند و از محصولات تولیدی حصیربافی در مناطق بلوچستان می‌توان به روپگ (جارو)، پَروند، سواس (نوعی كفش)، سمان (زیرانداز)، سنت ـ محلی (جانماز)، كچو (خورجین)، كپات (سبد كوچك) و ... اشاره نمود.

مهمترین مناطق تولید حصیربافی سیستان در شهرستان زابل و توابع آن می‌باشد و از مناطق تولیدی حصیربافی بلوچستان می‌توان به نیكشهر، سراوان و سرباز اشاره نمود.

6. زیورآلات سنتی: طلا فلزی جاودان و درخشنده است كه اهمیت زیادی را در زندگی تاریخ بشر داشته است وجود كوره‌های ذوب فلز در این منطقه كه شاید قدیمی‌ترین كوره‌های فلز در جهان باشد نشان از قدمت هنر فلزسازی در این منطقه می‌باشد زیورآلات سنتی اغلب برای خودآرایی و گاه ریشه‌های مذهبی نیز دارد تاریخچة بیشتر نگاره‌ها و نقشها و روشهای تزئینی زیورآلات به روزگاران باستانی برمی‌گردد.

هنر زیورآلات سنتی در این منطقه آمیزه‌ای از هنر میناكاری، مرصع‌كاری، مشبك‌كاری، منبت‌كاری و كنده‌كاری است. این هنر دارای تنوع محصولاتی است كه می‌توان به دُر (گوشواره)، سینه‌ریز، پاآورنج، چوری (النگو)، سربند، گردن‌بند، كپگو اشاره نمود.

7. گلیم‌بافی: در گذشته مردمان این منطقه نیز مانند سایر اقوام كوچ‌رو در چادر زندگی می‌كردند و از گلیم به عنوان زیرانداز، نازبالش، كیسه‌های نمك و سفره استفاده می‌شد و برای تزئین آن از خرمهره و سكه بهره می‌گرفتند. طرح گلیم‌بافی استان به صورت راه‌راه و نقوش بكار رفته ذهنی و برگرفته از محیط اطرافشان است. زنان سیستانی و بلوچستانی محیط پیرامونشان را می‌نگرند و در ذهن بصورت انتزاعی در می‌آورند و بر روی زمینه گلیم نقش می‌زنند. رنگ‌بندی تیره گلیم این منطقه را از سایر گلیم‌های مناطق دیگر متمایز می‌كند.

8. قالی‌بافی: قالی و قالیچه‌های سیستان دارای یكی از اصیل‌ترین انواع قالی در كشور ماست. این هنر ـ صنعت مرهون كوشش و روحیه شاد و پُر توان زن سیستانی بوده است. زیراندازهای سیستانی به سه نوع تقسیم می‌شوند: الف: تاریخی یا كهن ـ ب: میانی ـ ج: نو.

الف: تاریخی یا كهن: سنت قالی كهن سیستان به بافته‌های سكایی می‌پیوندد دارای گره تركی كه نشانة كهنترین قالی معروف جهان پازیریك است. مهمترین رنگهای بكار رفته در این قالی سبك كهن سیستان، رنگ سورمه‌ای، فیروزه‌ای، زرد و سرخ می‌باشد. نقشه‌های این سبك عبارتند از: خشتی، دوخشتی، خشته‌خشته (ترنج‌ترنج)، گلدانی، درختی.

ب: سنت قالی به سبك میانی: گره مورد استفاده فارسی است. رنگ‌بندی آن شبیه نوع كهن است و نقشه‌های این سبك عبارتند از: نقش جنگلی، گل‌قندانی، چپات اشتر، مددخانی، قالب‌قابی.

ج: سنت قالی به سبك امروزی یا نو: نوع گره فارسی است. محرمات، پچك ترنج.

9. منگلیك (شیشه‌گری سنتی): پیشینه این رشته به سالیان گذشته برمی‌گردد. اهالی منطقه نیكشهر معتقدند این هنر توسط دراویشی كه در حال عبور از این منطقه دچار بیماری سختی شده بودند و در جواب زحمات و كمكهای مردم منطقه طلاسازی، سفالگری، كیمیاگری را به آنان آموختند منگلیك حاصل تركیب نوعی سنگ كه از كوههای روستای تواران از توابع دهستان چاهان و خاكستر نوعی بوته بیابانی به نام كیلیا از مناطق دشتیاری و پیرسهراب و زرآباد چابهار بدست می‌آید آماده‌سازی مواد خام، ذوب، پخت و پز، قالب‌گیری و رنگ آمیزه توسط هنرمندان محلی و سنتی انجام می‌گیرد و منگلیك حلقه‌های دورانی شكلی است از جنس بلور كه مصارف درمانی و زینتی جهت آرایش زنان داشته است.

* معرفی رشته‌های صنایع دستی رایج در شهرستانهای استان سیستان و بلوچستان:

ردیف

نام شهرستان

نام رشته

1

زاهدان

سوزن‌دوزی بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ گلیم‌بافی ـ زیورآلات سنتی ـ البسه محلی ـ معرق ـ خامك‌دوزی.

2

ایرانشهر

سوزن‌دوزی بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ گلیم‌بافی ـ زیورآلات سنتی ـ البسه محلی ـ حصیربافی ـ قالی‌بافی.

3

زابل

خامه‌دوزی ـ حصیربافی (بوریابافی) قالی‌بافی ـ گلیم‌بافی ـ پارچه‌بافی.

4

سراوان

سفال ـ سوزن‌دوزی بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ گلیم‌بافی ـ زیورآلات سنتی ـ البسه محلی ـ حصیربافی.

5

چابهار

سوزن‌دوزی‌بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ زیورآلات‌سنتی ـ حصیربافی ـ البسه‌محلی ـ صنایع‌دستی دریایی ـ معرق.

6

سرباز

حصیربافی ـ سوزن‌دوزی بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ سفال ـ البسه محلی.

7

خاش

سوزن‌دوزی بلوچ ـ سكه‌دوزی ـ البسه محلی، زیورآلات سنتی، گلیم‌بافی.

8

نیكشهر

حصیربافی، سوزن‌دوزی بلوچ، سكه‌دوزی، سفال، البسه محلی.

 

* دلایل توجیهی احداث شهرك‌های صنایع دستی در شهرستانهای دارای پتانسیل استان: (زاهدان، زابل، ایرانشهر، سراوان، چابهار)

1. ایجاد كارگاههای تولیدی و فروش كه موجب ترغیب بازدیدكنندگان (داخلی و خارجی) جهت خرید كالاهای صنایع دستی می‌شود و این امر موجب افزایش میزان فروش محصولات تولیدكنندگان بخش خصوصی را به همراه خواهد داشت.

2. تقویت و حمایت از بخش خصوصی با توجه به اصل 44 قانون اساسی ج.1. 1.

3. حمایت از تولیدكنندگان واجدالشرایط كه این امر موجب رقابت بین تولیدكنندگان شده و افزایش كیفیت محصولات تولید شده را به همراه خواهد داشت.

4. لازمة ایجاد كارگاههای تولیدی و فروش بكارگیری نیروهای انسانی متخصص (استادكاران و صنعتگران خبره) است كه این امر موجب اشتغالزایی تعداد كثیری از صنعتگران تحت پوشش سازمان می‌شود.

5. ایجاد شهركها موجبات حمایت از بخش تولید و بازرگانی را به همراه خواهد داشت.

6. ایجاد شهركهای صنایع دستی و تجمع كارگاههای تولیدی برتر در یك مكان خاص امكان نظارت بر تولیدات را آسانتر می‌نماید و این امر عاملی است كه موجب افزایش كیفیت، میزان تولید و میزان فروش و در كل عاملی برای رونق صنایع دستی استان خواهد شد.

* دلایل توجیهی احداث بازارچه‌های صنایع دستی در شهرستانهای دارای پتانسیل در سطح استان:

1. ایجاد بازارچه‌های صنایع دستی در مناطق مختلف استان موجب حمایت از تولید كننده جهت فروش كالاهای تولیدی صنایع دستی در مكانی خاص و ویژه كه بالطبع بازدیدكننده و خریدار خاص تولیدات صنایع دستی را به همراه خواهد داشت.

2. بازاریابی و توسعه صادرات صنایع دستی با احداث بازارچه ایجاد می‌شود زیرا با شناسایی بازارهای مصرف صنایع دستی افزایش میزان فروش داخلی و خارجی، افزایش توان رقابتی در سطح بازارهای جهانی، بدست آوردن بازارهای از دست رفته گذشته، شناخت سلیقه و رفتار مصرت كنندگان داخلی و خارجی و انطباق كیفیت تولید با سلیقه مصرف‌كنندگان خارجی را به همراه خواهد داشت.

3. حمایت از تولیدكنندگان و صنعتگران تحت پوشش سازمان را همراه دارد.

4. ایجاد بازارچه‌های صنایع دستی و حضور تولیدكنندگان موجب رقابت بین صنعتگران شده و این رقابت عامل مهمی است كه موجب افزایش تولیدات با كیفیت و مناسب با سلیقه مشتری ـ افزایش میزان فروش با قیمت مناسب كه همة این عوامل رونق صنایع دستی را به همراه خواهد داشت.


* دلایل توجیهی بر ضرورت آموزش قالی و قالیچه در بخش صنایع دستی:

تعاریف صنایع دستی:

1. صنایع دستی به آن رشته از صنایع اطلاق می‌شود كه تمام یا قسمتی از مراحل ساخت فرآورده‌های آن با دست انجام گرفته و در چارچوب فرهنگ و بینش‌های فلسفی و ذوق و هنر انسانهای هر منطقه با توجه به میراث‌های قومی آنان ساخته و پرداخته می‌شود. «1384 ـ شورای صنایع دستی»

2. صنایع دستی به مجموعه‌ای از هنر ـ صنعت‌ها اطلاق می‌شود كه به طور عمده با استفاده از مواد اولیه بومی و انجام قسمتی از مراحل اساسی تولید به كمك دست و ابزار دستی موجب تهیه و ساخت محصولاتی می‌شود كه در هر واحد آن ذوق هنری و خلاقیت فكری صنعتگر سازنده به نحوی تجلی یافته و همین عامل وجه تمایز اصلی اینگونه محصولات از مصنوعات مشابه ماشینی و كارخانه‌ای است. «1362 ـ گروهی از كارشناسان ـ سازمان صنایع دستی ایران»

3. با عنایت به تعریف هنرهای سنتی (هنرهای سنتی: هنرها و صنایع بدیعی است كه جوهر آن برگرفته از مبدأ وحیانی و دارای صورتی متناسب با آن گوهر است و تأسیس آن به نحوی به اولیاء دین و یا تجلیات باطنی هنرمندان مربوط می‌شود و طی قرون متمادی از طریق هنرمندان و هنروران و با حفظ آداب معنوی سینه به سینه به عنوان میراث گرانقدر به ما رسیده است، هنرهایی كه افزون بر اصول ثابت دارای فروع متغیری است كه سبب تطبیق آن با شرایط هر دوره است) هنرهای صناعی بخشی از هنرهای سنتی است حقیقت متعالی هنر را با فنون و مهارت‌های صنعتی متناسب، آمیخته و با قابلیت تكثیر در متن زندگی فردی و جمعی عرضه كرده است. «گروه هنرهای سنتی فرهنگستان هنر»

* ویژگیهای صنعت قالی‌بافی كه آن را جزء لاینفك صنایع دستی محسوب می‌نماید كه به شرح ذیل می‌باشد:

1. بافت قالی و قالیچه با توجه به نوع تولیدش كه توسط دست و ابزار و وسایل دستی انجام می‌شود (هرچند در تعاریف آمده و انجام كلیه مراحل بوسیله دست و ابزار و وسایل دستی الزامی نبوده و چنانچه تنها قسمتی از مراحل اساسی تولید به این طریق باشد، كافی است). محصول تولید شده صنایع دستی محسوب می‌شود.

2. حضور مؤثر و خلاق انسان در تولید و شكل بخشیدن به محصولات ساخته شده و امكان ایجاد تنوع و پیاده كردن طرحهای مختلف در مرحله ساخت اینگونه فرآورده‌ها.

3. تأمین قسمت عمده مواد اولیه مصرفی از منابع داخلی.

4. داشتن بار فرهنگی (استفاده از طرحها، نقشها و رنگ‌آمیزی‌های اصیل، بومی و سنتی).

5.  عدم همانندی و عدم تشابه فرآورده‌های تولیدی با یكدیگر (منظور تعدد طرحها و نقشهای قالی‌ها و قالیچه‌های مناطق مختلف است).

6. عدم نیاز به سرمایه‌گذاری زیاد در مقایسه با صنایع دستی.

7. عدم نیاز به كارشناس و متخصص خارجی.

8. دارا بودن ارزش افزوده زیاد در مقایسه با صنایع دستی.

9. قابلیت ایجاد و توسعه در مناطق مختلف (شهر، روستا و حتی در جوامع عشایری).

10. قابلیت انتقال و تجربیات و رموز و فنون تولیدی به صورت سینه به سینه و همچنین طبق روش استاد و شاگردی و نیز به شیوه‌های آموزش مدون و نهایتاً آموزش آكادمیك و دانشگاهی.

11. این هنر ـ صنعت جزء كاربردی‌ترین هنر و به عنوان تولیدی فرهنگی محسوب می‌شود.

12. این هنر به واسطه اشتهار و اعتبار جهانی بخشی از درآمد ارزی مورد نیاز كشور را تأمین می‌كند.

13. بیش از 80% تولیدكنندگان این هنر را زنان تشكیل می‌دهند و لذا می‌توان گفت كه زنان با ذوق و هنرمند ایرانی بالاترین سهم را در میان تولیدكنندگان و صنایع دستی كشور دارند.

14. قسمت قابل ملاحظه از صنایع دستی ایران را زیراندازهای سنتی (قالی و انواع گلیم، گلیم یك رو، گلیم دورو، چنته، دبه، پلاس، زیلو و ...) تشكیل می‌دهند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :